Es wienachted

S hed scho am Föifi afo feischtere am sächste Dezämber zoobe – em Samichlaustag. Im Soussol vom Wangner Chindergarte hei sich öppen es Dotze jungi Manne nach em Füroobe zu Chläus und Schmutzli gwandled. D Chläus hei längi rooti Gwänder mit goudige Säum agleit und e wyssi Perügge ufgesetzt. Ihri Gsichter hei si vorhär gschminkt und zlescht no Schnöuz und e längi wyssi Bärt akläbt.  I einere Hand hei si e länge Staab mittreit. I der andere es dicks auts Buech. D Schmutzli dergäge hei e dunkubruune Burnuss midere Kapuze übere d Chittu zoge, s Gsicht hei si mid abrönnte Fläschezapfe dunku agmooled. Keis Chind hed derno no chöne dra zwyfle, dass die zwo Gschtaute nid öppen ächt wääre und us em töife Wald chiemte. Ufeme grosse Tisch si ne Huuffe bruuni Papyrseck parat glääge, gföut mit luuter guete Sache: eme Grittibänz, eme Schoggistängeli und zwöi Mandarinli. Es paar Spanisch Nüssli und e döörti Fyge heds au i däm Sack gha. Die hei d Schmutzli i grosse Jutesäck verstoued und au no nes paar hasligi Ruete drygsteckt und derno das Bagaschi vougstopft über d Schultere gschwunge.

Vorem Chindergarte hei derwile e Tschuppele Föift- und Sächsklässlerbuebe uf die Chläus und Schmutzli gwarted. Si si choo um lärmidierend der Samichlaus z jaage, so hed me däm schöne Bruuch gseit. Die meischte hei amene Läderrieme e Chueglogge ume Buuch bunde gha. Die wo sälber kei Chüe gha hei deheime, si bimene Buur eini go vertlehne. Die einte hei sich mideme Fadespüeli bewaffned und döu mideme Chuehorn. Um die Fadespüeli hed me Gummeli vomene aute Veloschluuch glyred. Wenn me is Loch vom Fadespüeli ine bloosed hed, hed das e schröue, hööche Lärm gmacht. Die mid de Hörner hei die bi eim vo de drüü Dorfmetzger ghout, dernoo usgkoched und der Spitz ewägg gsaaged. Hed me dört durebloosed, heds dur d Fibratione ne luute töife Ton gee, wie nes Horn vomene Vierwaldstätterseedampfer. Richtig gfürchig. Settigi Ruefhörner vo Rinder oder Ochse hei scho Kelte gha und i ha no hüt eis im Chäuer, wo mer mi Grossvater mou stouz übergee hed. Är hebis säuber vo sim Grossvater überchoo und dää au.

Wo d Chläus und d Schmutzli je z zwöit loszoge si, jedi Eggippe ines anders Dorfquartier – uf d Aumänd, id Neuhüüsli ine oder zänerisch is Chlywange übere – si bi jedem Samichlauspäärli nes paar Buebe hinddrii zottled mit ihrne Glogge, Hörner und Fadespüeli und hei dermit e Heidelärm veraschtauted. So si die Trüppli vo Huus zu Huus zoge und a jeder Huustüre wo chlyni Chind deheime gsi si go chlingele. Dört isch z meist der Vater usechoo und hed im Chlaus no weidli e Zettel id Hand drückt woner is sis Buech gleit hed. Druuf isch gschribe gsi, was die Buebe und Meitschi alles so bosged hei durs Johr us. Aber au es paar gueti Pünkt, öppe das es Chind der Mueter freiwöullig bim Abwäsche ghoufe hed. Derwile Tryber dusse a der Chöuti hei müese warte,  hei d Chind dinne vor Angst schier id Hose gmacht. Vor allem der Schmutzli hei si gförchted. „Was meinsch Schmutzli“ hed der Samichlaus mit töifer Stimm i der Stube gseit, „müese mer dä Bueb ächt mitneh i Wald“. Und spöteschstens denn, hed so mänge Bueb z luuter Wasser afo brüele und die vergöuschterede Chind hei d Värsli, wo si usswändig glehrt hei, chum me chöne fürebrösmele. „Guet, das Mou wei mer no nes Oug zuedrücke, will es Värsli gwüsst hesch, aber e Ruete müese mer doloo“ heds denn aube gheisse. Und zu den Eltere: „und wenn die Chind wyter nid wei fouge, de gäit er mer eifach Bscheid, sodass i au durs Johr nomou cha verbychoo. Mou bigoscht, wie si de die Buebe und Meitschi druuf verängstiged und duuch uf der Chouscht ghocked und hei em Samichlaus versproche s nöscht Johr ganz liebi z sy. Zletscht hei de aber alli Chind vom Chlaus der gföut Papiersack mit de feine Sachen überchoo und der Chlaus und der Schmutzli no nes Baggeli Brönz ygschänkt, vor der Huustüre. Im Dorf hed me der Lärm vom Chlausetrybe vo wytems köört bis s letschte Chind im hinderste Huus bsuecht gsi isch. Und als Lohn hei de zlescht am Änd au d Chlausejäger no ne vöörig blibne Chlaussack dörfe mit hei neh.

Bis zu der Wienacht heds no drüü Wuche duured. Zu säuber Zyt i de Füfzgerjohre hed me e Belüüchtig vo Hüüser und Gärte mid auerlei Liechter, Figuure und Firlifrans noni gkönnt. Nur d Montere vo de Lääde si mid Tannäst, Wienechtschugele und Lamettagirlande dekoriert gsi. Im Schaufäischter vom Usego-Lädeli vo mine Öutere hed d Mueter i der Wiennechtszyt es Chileli us Holz ufgstöut. D Chilefäischterli hei zobe vom Liecht hingedra schön gäub glüüchted. Voreme Jutesack isch wie usglehrt auerlei chöstligi Waar usbreitet gsi: Wyfläsche usem Beaujolais oder Lagreiner us em Südtirol, e Salami, Bohnekafi, Dattle, Konsärvebüchs, Nüss und Manderindli.

Im Waud si mir Chind de ame go Tannäscht hole für ne Adväntschranz  z binde. Au i der Schueu hed der Lehrer Saladin mid sine Schüeler jewyls so ne Chranz baschtled. I der sächste Klass hed er drum es paar vo öis Buebe gheisse im Waud go Tannäscht z reiche. I ha au derzue ghört. Die andere hei derwyle müese en Ufsatz schriibe. Vorem Schueuhuus si mir Buebe öis aber nid einig gsi, i wele Waud mir die Äscht söue go hole. D Chlywangner hei i Born wöue, die andere im nööchere Hombärg zue. D Chlywangner hei sich denn aber duregsetzt und mir si loosgschuened. Vom Schuelhuus i Bornwaud übere ischs e wyte Wääg gsi, sicher je e haub Stund hi und zrugg. Und womer dört achoo si, hed der Studer Hänsu gmeint, er wüssi en Ort wos di schönschte, wysstannige Äscht heb: im Yschlag obe. Dört ufe ischs aber nomol e haub Stund z schuene gsi. Womer do, jede mideme Burdeli Äscht ändli zrugg im Schuelhuus achoo si, hed s Chilezyt näbedra grad zwölfi schlaage. D Schuel isch scho uus gsi aber der Lehrer Saladin hed no uf nis gwarted. Statt hinhäge die schöne Tannäscht z rüeme wo mir Buebe vom Born ähne müehsam häregfergged hei, hed öis der Lehrer Saladin im Klassezimmer d Levite glääse schöner nützti nüüt. Wo meer ächt häre sige. Öb mir die Äscht eigetli sige im Born obe go sueche, hed er poleeted. Duuch hei mer die Schöute über nis go loh. Keine hed wölle sääge, das mer währli zoberscht im Born obe gsi si.

Zidhär isch mängs Johr vergange. Jo sisch halt aues no anderscht gsi, säubmol i der Wienechtszyt z Wange. Me isch no mid weeni zfride gsi. I weis nid öbs hüttigstags besser isch.

Advertisements

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s