Es wienachted

S hed scho am Föifi afo feischtere am sächste Dezämber zoobe – em Samichlaustag. Im Soussol vom Wangner Chindergarte hei sich öppen es Dotze jungi Manne nach em Füroobe zu Chläus und Schmutzli verwandled. D Chläus hei längi rooti Gwänder mit goldige Säum und e Perügge mit wysse Hoor agleit. S Gsicht hei si vorhär gschminkt und zlescht no ne Schnouz und e wysse Bart akläbt.  I einere Hand hei si e länge Staab mittreit. I der andere es dicks alts Buech. D Schmutzli dergäge hei e dukelbruune Burnuss midere Kapuze übere Chittel zoge, s Gsicht hei si mideme abrönnte Fläschezapfe dunkel agmooled. Keis Chind hed derno no chöne dra zwyfle, dass die zwo Gschtalte nid öppen ächt wäre und us em töife Wald chiemte. Ufeme grosse Tisch si ne Huuffe bruuni Papiersäck parat glääge, gfüllt mit luuter guete Sache: eme Grittibänz, eme Schoggelastängeli und zwöi Mandarinli. Es paar Spanisch Nüssli und e döörti Fyge heds au i däm Sack gha. Die hei d Schmutzli i grosse Jutesäck verstoued und au no nes paar hasligi Ruete drygsteckt und de das Bagaschi vollgstopft über d Schultere gschwunge.

Vorem Chindergarte hei derwile e Tschuppele Föift- und Sächsklässlerbuebe uf die Chläus und Schmutzli gwarted. Si si choo um lärmidierend der Samichlaus z jaage, so hed me däm schöne Bruuch gseit. Die meischte hei amene Läderrieme e Chueglogge ume Buuch bunde gha. Die wo sälber kei Chüe gha hei deheime, si bimene Buur eini go vertlehne. Die einte hei sich mideme Fadespüeli bewaffned und dell mideme Chuehorn. Um die Fadespüeli hed me Gummeli vomene alte Veloschluuch glyred. Wenn me is Loch vom Fadespüeli ine bloosed hed, hed das e schrille, hööche Lärm gmacht. Die mid de Hörner hei die bi eim vo de drüü Dorfmetzger gholt, dernoo usgkoched und der Spitz ewägg gsaaged. Hed me dört durebloosed, heds dur d Fibratione ne luute töife Ton geh, wie nes Horn vomene Vierwaldstätterseedampfer. Richtig gfürchig. Settigi Ruefhörner vo Rinder oder Ochse hei scho Kelte gha und i ha no hüt eis im Chäller, wo mer mi Grossvater mol stolz übergee hed. Är hebis sälber vo sim Grossvater überchoo und dä au.

Wo d Chläus und d Schmutzli je z zwöit loszoge si, jedi Eggippe ines anders Dorfquartier – uf d Allmänd, id Neuhüüsli oder zänerisch is Chlywange – si bi jedem Samichlauspäärli nes paar Buebe hinddrii trottled mit ihrne Glogge, Hörner und Fadespüeli und hei dermit e Heidelärm veraschtalted. So si die Trüppli vo Huus zu Huus zoge und a jeder Huustüre wo chlyni Chind deheime gsi si go chlingele. Dört isch z meist der Vater usechoo und hed im Chlaus no weidli e Zettel id Hand drückt woner is sis Buech gleit hed. Druuf isch von Hand gschribe gsi, was die Buebe und Meitschi alles so bosged hei durs Johr us und au es paar gueti Pünkt, öppe das es Chind der Mueter freiwillig bim Abwäsche ghulfe hed. Während die Chind dinne uf em Gusch vor Angst vorem Chlaus, aber no meh em Schutzli fasch gschtorbe si, hei d Tryber dusse uf der Huusstäge müese warte a der Chöuti. „Was meinsch Schmutzli“ hed der Samichlaus mit töifer Stimm i der Stube gseit, „müese mer dä Bueb ächt mitneh i Wald“. Und spöteschstens denn, hed so mänge Bueb z luuter Wasser afo briegge und die vergelschterede Chind hei d Värsli, wo si usswändig glehrt hei, chum me chöne fürebrösmele. „Guet, das Mol wei mer no nes Oug zuedrücke, will es Värsli gwüsst hesch, aber e Ruete müese mer doloo“ heds denn albe gheisse. Und zu den Eltere: „und wenn die Ching wyter nid wei folge, de gäit er mer eifach Bscheid, sodass i au durs Johr nomol cha verbychoo. Wohl bigoscht, wie si de die Buebe und Meitschi albe verängstiged und duuch uf der Chouscht ghocked und hei em Samichlaus versproche s nöscht Johr ganz liebi z sy. Zletscht hei de aber alli Chind vom Chlaus der gfüllt Papiersack mit de feine Sachen überchoo und der Chlaus und der Schmutzli no nes Baggeli Brönz ygschänkt, vor der Huustüre. Im Dorf hed me der Lärm vom Chlausetrybe vo wytems köört bis s letschte Chind im hinderste Huus bsuecht gsi isch. Und als Lohn hei de zlescht am Änd au d Chlausejäger no ne vöörig blibne Chlaussack dörfe mit hei neh.

Bis zu der Wienacht heds no drüü Wuche duured. Zu sälber Zyt i de Füfzgerjohre hed me e Belüüchtig vo Hüüser und Gärte mid allerlei Liechter, Figuure und Firlifrans noni gkönnt. Nur d Montere vo de Lääde si mid Tannäst, Wienechtschugele und Lamettagirlande dekoriert gsi. Im Schaufäischter vom Usego-Lädeli vo mine Eltere hed d Mueter i der Wiennechtszyt es Chileli us Holz ufgstellt. D Chilefäischterli hei zobe vom Liecht hingedra schön gälb glüüchted. Voreme Jutesack isch wie usglehrt allerlei chöstligi Waar usbreitet gsi: Wyfläsche usem Beaujolais oder Lagreiner us em Südtirol, e Salami, Bohnekafi, Dattle, Konsärvebüchs, Nüss und Orangsche.

Im Wald si mir Chind ame go Tannäscht hole für ne Adväntschranz  z binde. Au i der Schuel hed der Lehrer Saladin mid sine Schüeler jewyls so ne Chranz baschtled. I der sächste Klass hed er drum es paar vo öis Buebe gheisse im Wald go Tannäscht z hoole. I ha au derzue ghört. Die andere hei derwyle müese en Ufsatz schriibe. Vorem Schuelhuus si mir Buebe öis aber nid einig gsi, i wele Wald mir die Äscht sölle go reiche. D Chlywangner hei i Born wele, die angere im nööchere Hombärg zue. D Chlywangner hei sich denn aber duregsetzt und mir si loosgschuened. Vom Schuelhuus i Bornwald übere ischs e wyte Wääg gsi, sicher je e halb Stund hi und zrugg. Und womer dört achoo si, hed der Studer Hänsu gmeint, er wüssi en Ort wos di schönschte, wysstannige Äscht heb: im Yschlag obe. Dört ufe ischs aber nomol e halb Stund z schuene gsi. Womer do, jede mideme Burdeli Äscht ändli zrugg im Schuelhuus achoo si, hed d Chilenuhr näbedra grad zwölfi schlaage. D Schuel isch scho uus gsi aber der Lehrer Saladin hed no uf nis gwarted. Statt hinhäge die schöne Tannäscht z würdige wo mir Buebe vom Born ähne müehsam häregfergged hei, hed öis der Lehrer Saladin im Klassezimmer d Levite glääse schöner nützti nüüt. Wo meer ächt häre sige. Öb mir die Äscht eigetli sige im Born obe go reiche, hed er poleeted. Duuch hei mer die Schelte über nis go loh. Keine hed wölle sääge, das mer währli zoberscht im Born obe gsi si.

Zider isch mängs Johr vergange. Jo sisch halt alles no anderscht gsi, sälbmol i der Wienechtszyt z Wange. Me isch no mid weeni zfride gsi. I weis nid öbs hüt besser isch.

Advertisements

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s